Meknes (arab. مكناس = Miknās, fr. Meknès) – miasto w północnym Maroku, na przedpolu Atlasu Średniego, na wysokości 530 metrów, ośrodek administracyjny prowincji Meknes. Około 536,3 tys. mieszkańców.
Historia miasta sięga VIII wieku, kiedy powstała w tym miejscu pierwsza ufortyfikowana osada. W X wieku na terenach dziesiejszego Meknesu osiedliło się berberyjskie plemię Miknasa, od którego miasto wzięło swoją nazwę. Za rządów sułtana Mulaja Ismaila (1672 – 1727) miasto znacznie rozbudowano i przekształcono w stolicę marokańskiego państwa. Po jej przeniesieniu najpierw z powrotem do Fezu, a później do Rabatu miasto straciło na znaczeniu.